Hoe vlieg ik de Robinson R22B

Door Rijk Ploeg ©1994-2007

Pedalles landing

Wanneer de bediening van de staartrotor met de voeten niet meer mogelijk zou zijn onstaat een vervelende situatie. Veelal wordt verondersteld dat een helikopter dan automatisch gaat tollen. Zo lang de helikopter een behoorlijke voorwaartse snelheid heeft is dat echter niet het geval. De staartvlakken zorgen ervoor dat de staart achter het toestel blijft (weerhaan effect). Pas wanneer de snelheid teruggenomen wordt is het oppassen geblazen.

Door de bediening met voeten te staken de voeten worden van de pedalen gehaald wordt met deze oefening een noodsituatie gesimuleerd. Om vast te stellen in hoeverre de helikopter controleerbaar is, wordt vervolgens langzaam de snelheid teruggenomen totdat de helikopter oncontroleerbaar begint te worden. Dat is erg nuttig om te weten, immers boven deze snelheid is er niets aan de hand. Vervolgens wordt op een geschikte plaats een zeer vlakke landing ingezet en wordt de minimum vastgestelde snelheid tot vlak boven de grond aangehouden.

Tijdens de landing kan met de richting van de neus gevarieerd worden door het vermogen te variëren. Een helikopter heeft immers de neiging om tijdens de draairichting van de rotor in te draaien en bij meer vermogen treedt dit effect versterkt op. Datzelfde geldt bij minder vermogen. Door subtiele veranderingen in vermogen (met de collective) kan de richting van de neus veranderd worden. Op deze wijze kan een landing gemaakt worden zonder gebruik van het voetenstuur (en staartrotor).

volgende pagina volgende pagina